Żywot Św. Tomasza, Apostoła
Święty Tomasz Apostoł był jednym z Dwunastu Apostołów wybranych przez Jezusa Chrystusa. Ewangelie przedstawiają go jako człowieka szczerego, odważnego i poszukującego prawdy. Jego imię pochodzi z języka aramejskiego i oznacza „bliźniak”. W Ewangelii Ewangelia według św. Jana jest także nazywany Didymosem, co po grecku również znaczy „bliźniak”.
Tomasz odznaczał się wielką odwagą. Gdy Jezus postanowił udać się do chorego Łazarz z Betanii, mimo grożącego niebezpieczeństwa Tomasz powiedział do pozostałych uczniów: „Chodźmy także i my, aby razem z Nim umrzeć”. Słowa te ukazują jego wierność i gotowość do poświęcenia życia dla Mistrza.
Podczas Ostatniej Wieczerzy Tomasz zapytał Jezusa: „Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?”. W odpowiedzi usłyszał jedne z najpiękniejszych słów Ewangelii: „Ja jestem drogą, prawdą i życiem”.
Najbardziej znanym wydarzeniem z jego życia jest spotkanie ze Zmartwychwstałym Chrystusem. Tomasz nie uwierzył świadectwu Apostołów i powiedział, że uwierzy dopiero wtedy, gdy zobaczy i dotknie ran Jezusa. Osiem dni później Jezus ukazał się ponownie i zaprosił Tomasza, by dotknął Jego ran. Wówczas Apostoł wyznał z głęboką wiarą: „Pan mój i Bóg mój!” To jedno z najpiękniejszych wyznań wiary w całym Piśmie Świętym.
Po zesłaniu Ducha Świętego Tomasz gorliwie głosił Ewangelię. Według bardzo starej tradycji dotarł aż do Indie, gdzie zakładał wspólnoty chrześcijańskie. Chrześcijanie z południowych Indii do dziś nazywają siebie „chrześcijanami św. Tomasza”, wierząc, że ich Kościół został założony właśnie przez Apostoła.
Święty Tomasz poniósł śmierć męczeńską około 72 roku po Chrystusie. Tradycja podaje, że został przebity włóczniami podczas modlitwy. Jego grób znajduje się w Bazylika św. Tomasza i od wieków jest celem pielgrzymek wiernych z całego świata.
Kościół wspomina św. Tomasza Apostoła 3 lipca. Jest patronem architektów, budowniczych, kamieniarzy, cieśli oraz chrześcijan pracujących na misjach. Jego życie przypomina, że szczere pytania i wątpliwości mogą prowadzić do głębokiej wiary, jeśli człowiek z otwartym sercem szuka spotkania z Chrystusem. To właśnie Tomasz pozostawił Kościołowi wyznanie, które do dziś rozbrzmiewa w sercach wierzących: „Pan mój i Bóg mój!”
Komentarze
Prześlij komentarz